Decyzja Ministra Rolnictwa, dająca polskim rolnikom czasową możliwość stosowania dwóch środków ochrony roślin z grupy neonikotynoidów (Modesto 480 FS i Cruiser OSR 322), których używania zakazano na terenie UE, zapoczątkowała szeroką, publiczną dyskusję nad ich szkodliwością. Obok głosów oburzenia i protestów, pojawiły się doniesienia medialne popierające stanowisko ministra, których autorzy przekonują o niskiej szkodliwości tych pestycydów względem owadów zapylających, a argumenty przeciwników stosowania neonikotynoidów określają jako „fake news”. Głosy te nie pochodzą od naukowców zajmujących się tematyką ekotoksykologiczną, biologią pszczół czy zapylania; ponadto, wyjątkowo wybiórczo odnoszą się do wyników badań naukowych, których zdecydowana większość daje inny obraz neonikotynoidów i ich roli w środowisku. Powielane przez media społecznościowe, tworzą jednak wrażenie, że temat jest błahy, a protesty przeciwko neonikotynoidom to zwykła „medialna histeria”. Kto ma rację i co dokładnie o neonikotynoidach mówią badania naukowe?  Przyjrzyjmy się tym kontrowersyjnym substancjom i spróbujmy określić, w jakim stopniu są rzeczywiście lepsze od dotychczas stosowanych pestycydów (niżej będziemy je określać jako „konwencjonalne”) i bezpieczne dla nie-szkodników*, czyli organizmów innych niż te, które zwalczamy na terenach upraw. Zapylacze Zacznijmy jednak od zapylaczy, których los stał się podstawą dyskusji. Jest to grupa zwierząt niezwykle ważna z punktu widzenia stabilności ziemskich ekosystemów. Wynika to z faktu, że rośliny … Czytaj dalej Pszczoły i neonikotynoidy: kolacja z arszenikiem czy wiele hałasu o nic?