Ważne

Kopalnie w sąsiedztwie Poleskiego PN? Protest naukowców z UMCS

Poleski Park Narodowy, Kładka na jeziorze Moszne. Fot. Maciej Bielec, źródło: Wikimedia Commons.

Rada Wydziału Biologii i Biotechnologii Uniwersytetu im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie wydała stanowisko w sprawie planów wydobycia węgla i metanu na terenach przyległych do Poleskiego Parku Narodowego. W liście skierowanym do Ministra Środowiska oraz Głównej Konserwator Przyrody, naukowcy piszą m.in.:

Rada Wydziału Biologii i Biotechnologii Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie wyraża głębokie zaniepokojenie planami eksploatacji złóż węgla kamiennego w bliskim sąsiedztwie Poleskiego Parku Narodowego, który jest częścią istotnych dla Europy i świata obszarów chronionych, a zwłaszcza terenów wodno-błotnych. W ostatnich latach Główny Geolog Kraju wydał koncesję wydobywczą (złoże Ostrów, koncesja nr 6/2017) i poszukiwawcze (…), które obejmują Poleski Park Narodowy lub jego bezpośrednie sąsiedztwo. Nasz niepokój nie wynika z samego faktu wydania koncesji, lecz ze świadomości, że podjęcie poszukiwań i ocen złóż, może prowadzić w przyszłości do rozpoczęcia działalności wydobywczej. (…)

Szkody towarzyszące podziemnej eksploatacji węgla kamiennego wraz ze skutkami wtórnymi mogą powodować znaczące zmiany uwarunkowań abiotycznych dla organizmów żywych. Wśród nich najistotniejszą jest osiadanie terenu, co przyczynia się do tworzenia głębokich niecek i prowadzi do zmiany warunków hydrologicznych, w tym do obniżenia zwierciadła wody podziemnej oraz zmiany kierunku przepływu wód. Takie przekształcenia są obserwowane obecnie jako efekt działalności wydobywczej spółki Lubelski Węgiel „Bogdanka” S.A. Są one również wymieniane na pierwszym miejscu jako potencjalne zewnętrzne zagrożenia, które mogą pojawić się w wyniku działalności planowanych w rejonie Parku nowych kopalni węgla kamiennego (Zarządzenie Ministra Środowiska z dn. 28 grudnia 2018 r. w sprawie zadań ochronnych dla Poleskiego Parku Narodowego na rok 2019, Dz. Urz. Min. Środ., poz. 73). Powyższe konsekwencje, towarzyszące eksploatacji węgla kamiennego, nie powinny naszym zdaniem dotykać obszarów powołanych w celu zachowania różnorodności biologicznej oraz przywrócenia właściwego stanu zasobów przyrodniczych, w tym Poleskiego Parku Narodowego, chroniącego jedne z najcenniejszych ekosystemów wodno-błotnych Polski.

Czujemy się odpowiedzialni za zachowanie dla przyszłych pokoleń dziedzictwa przyrodniczego Poleskiego Parku Narodowego i otaczających go obszarów o uznanej, międzynarodowej randze ochronnej. (…) Obawiamy się, że w długiej perspektywie czasowej, działania nieuwzględniające społecznych i ekonomicznych kosztów zniszczenia środowiska naturalnego doprowadzą nie tylko do utraty usług pełnionych przez degradowane ekosystemy, lecz także będą skutkowały znaczącym pogorszeniem jakości życia mieszkańców regionu.

Pełny tekst stanowiska dostępny jest na stronach Wydziału.